zmywać


zmywać
1. Ktoś poszedł, wyszedł, odszedł, uciekł itp. jak zmyty «ktoś wyszedł, poszedł, odszedł, uciekł itp. upokorzony, zawstydzony»: X opowiadał z przejęciem o walce na Starym Mieście, o wysadzeniu czołgu niemieckiego, a okazało się (...) że przesiedział większą część powstania w willi pod miastem. (...) Ów mało zresztą znany pisarz wyszedł jak zmyty z gabinetu, gdzie odbywał się sąd koleżeński, i przez dłuższy czas nie pojawiał się w biurze Oddziału. T. Kwiatkowski, Panopticum.
2. pot. Zmyć komuś głowę «skarcić kogoś»: (...) nie wiem, jak się wyrobię. Stara znowu mi zmyje głowę, że nie zajmuję się dziećmi. A. Strączek, Wyznanie.

Słownik frazeologiczny . 2013.

Look at other dictionaries:

  • zmywać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIIa, zmywaćam, zmywaća, zmywaćają, zmywaćany {{/stl 8}}– zmyć {{/stl 13}}{{stl 8}}dk IIIc, zmyję, zmyje, zmyty {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} myjąc, usuwać brud, zwłaszcza z… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • zmywać — → zmyć …   Słownik języka polskiego

  • zmyć — dk Xa, zmyję, zmyjesz, zmyj, zmył, zmyty zmywać ndk I, zmyćam, zmyćasz, zmyćają, zmyćaj, zmyćał, zmyćany 1. «myjąc usunąć z czegoś brud, oczyścić, umyć coś; obmyć» Zmyć naczynia. Zmyć podłogę. ◊ pot. Zmyć komuś głowę (rzad. łeb) «złajać,… …   Słownik języka polskiego

  • spłukiwać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk Ib, spłukiwaćkuję, spłukiwaćkuje, spłukiwaćany {{/stl 8}}– spłukać {{/stl 13}}{{stl 8}}dk IIa, spłuczę, spłucze, spłukiwaćany {{/stl 8}}{{stl 7}} zmywać powierzchnię czegoś wodą, pędem wody; płucząc zmywać brud;… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • naczynie — n I; lm D. naczynieyń 1. «przedmiot użytkowy o różnych kształtach, różnych rozmiarów i z rozmaitego materiału, służący do przechowywania, przyrządzania lub umieszczania różnorodnych zawartości» Naczynie aluminiowe, blaszane, emaliowane, fajansowe …   Słownik języka polskiego

  • płyn — m IV, D. u, Ms. płynnie; lm M. y «w fizyce: ciecz lub gaz, ciało nie mające określonego kształtu, przyjmujące kształt zbiornika, do którego jest wprowadzone; ogólnie: ciało ciekłe, ciecz» Bezbarwny, bezwonny, cuchnący, mętny, przezroczysty,… …   Słownik języka polskiego

  • talerz — m II, D. a; lm M. e, D. y 1. «naczynie stołowe, mające okrągły kształt, wgłębione w środku, przeznaczone do podawania i jedzenia różnych potraw; zawartość tego naczynia» Porcelanowy, fajansowy, kryształowy, srebrny talerz. Talerz z zupą, z… …   Słownik języka polskiego

  • z- — (w wyrazach, których tematy rozpoczynają się na samogłoskę lub spółgłoskę dźwięczną, a także na s, sz, h, np. zbieleć, zżąć, zsuwać, zszywać, zheblować) 1. «przedrostek nadający aspekt dokonaności czasownikom niedokonanym, np. zanalizować,… …   Słownik języka polskiego

  • zlew — m IV, D. u, Ms. zlewwie; lm M. y «rodzaj miski służącej do wylewania płynów, przytwierdzonej do ściany (zwykle pod kranem), połączonej rurą ściekową z siecią kanalizacyjną» Zlew kuchenny, laboratoryjny. Emaliowany zlew. Opłukać coś, zmywać, umyć… …   Słownik języka polskiego

  • charakteryzacja — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. ż IIa, lm D. charakteryzacjacji {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} zmienianie wyglądu zewnętrznego człowieka (zwłaszcza aktora) za pomocą specjalnego makijażu i innych środków, głównie w celu …   Langenscheidt Polski wyjaśnień